თანამედროვე ხელოვნების კლუბი (CAC)
თანამედროვე ხელოვნების კლუბი (CAC)

Start/Pause
ორგანიზაცია და ხელმძღვანელობა
დამფუძნებლები
ნინო გუჯაბიძე, ალექსანდრა გაბუნია, ქეთევან გუჯაბიძე, მაია ტაბატაძე. ნათია გაბიჩივაძე

სტრატეგია/პრიორიტეტული მიმართულებები
ადამიანის უფლებების დაცვა ხელოვნების სფეროების მაქსიმალურად გამოყენებით. ქართველი ხელოვანების წინ წაწევა და მათთან თანამშრომლობა, ქართველი ხელოვანების საზღვარგარეთ პოპულარიზაცია და მათთვის უცხოური ხელოვნების გაცნობა. ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც კულტურას გაუწევს პოპულარიზაციას კანონის ფარგლებში. ორგანიზაციის სტრუქტურა სამუშაო გუნდს ჰგავს. ამ გაერთიანებას ხუთი წევრი ჰყავს (ალექსანდრა გაბუნია, ნინო გუჯაბიძე, ქეთევან გუჯაბიძე, მაია ტაბატაძე, ნათია გაბიჩივაძე). თითოეული ხელოვანი გაერთიანებულია პროექტში კონცეპტუალური სახელწოდებით “ SPACE MEDIA ARTISTS.” გაერთიანებასთან ერთად მოხალისეებსაც შეუძლიათ შეერთება.

გამოფენები, ღონისძიებები
2008
”გენდერი და ჰარმონია”. UNDP პროგრამა. კონკურსი და გამოფენა კინო-თეატრში ”ამირანი”. თბილისი, საქართველო. მხატვრები: ეთერ გზირიშვილი, მაია ტაბატაძე, დავით მარუხიანი, როლანდ მათიაშვილი, გრიგოლ მახარაძე, თარხან გასვიანი, მიშა კასრაძე, ია მელითაური, ერნა დოლმაზოვა, ხათუნა ჟოლიძე, მაკა ბატიაშვილი, გურამ გუჯაბიძე, გიორგი, შოთაძე, გიორგი ხობუა, ქეთევან გუჯაბიძე&დავით შუშანია, ნათია ქოიავა, ნათელა გრიგალაშვილი, ირინა აბჟანდაძე, ირინა კურმაევა, ლიზა ოსეფაიშვილი, თამარ მელიქიშვილი, ლევან კაკაბაძე, სოფია ჩერქეზიშვილი, ეკატერინე შაფათავა, როზა ცინდელიანი.
”სინათლის ათწლეული - საქართველო საქართველოსთვის”. მე-10 ყოველწლიური შოუ ქალთა საერთაშორისო დღის აღსანიშნავად. მხატვრები: ირინა აბჟანდაძე, ხათუნა ჟოლიძე, ქეთევან გუჯაბიძე, ლიზა ოსეფაიშვილი, მაკა ბატიაშვილი, ნათელა გრიგალაშვილი, სოფია ჩერქეზიშვილი, ირინა კურმაევა. ატლანტა-ფულტონოს საგრაფოს ბიბლიოთეკა. ატლანტა, აშშ
”მზიანი მიწის მწუხარე მელოდიები”. ფოტოები საქართველოდან. მხატვრები: ლიზა ოსეფაიშვილი, თამარ მელიქიშვილი, ირინა კურმაევა, ლევან კაკაბაძე, ნათელა გრიგალაშვილი, სოფია ჩერქეზიშვილი, მაკა ბატიაშვილი, ირინა აბჟანდაძე. Composition Gallery www.compositiongallery.ge
”მზიანი მიწის მწუხარე მელოდიები”. 4-ნაწილიანი დოკუმენტური ფილმი საქართველოს 4 რეგიონზე. 4 ქალი ავტორი: ნათელა გრიგალაშვილი, მაკა ბატიაშვილი, ირინა აბჟანდაძე, თამარ მელიქიშვილი.
2007
”მოდი, ერთად გავაძლიეროთ საქართველო”. UNDP პროგრამა - პროექტი ”თანამედროვე პლაკატების გამოყენებით იუსტიციის სისტემის ხელმისაწვდომობა და გამჭვირვალობა”. მერაბ ბერძენიშვილის სახელობის კულტურის ცენტრი ”მუზა”, ტმს გალერეა. თბილისი, საქართველო
2006
ციფრული ისტორია. ღია საზოგადოების ინსტიტუტი - ბუდაპეშტი/ხელოვნებისა და კულტურის ქსელის პროგრამა. მხატვრები: დავით ალექსიძე, ნათელა გრიგალაშვილი, ოლეგ ტიმჩენკო, სოფია ჩერქეზიშვილი, ნიკო ცეცხლაძე ირინა აბჟანდაძე, ზურაბ ნაცვლიშვილი, თეა თელია, გელა კინწურაშვილი, თამარ მელიქიშვილი, მურთაზ შველიძე, მაკა ბატიაშვილი, კახა ბურდული, ირინა კურმაევა, გურამ წიბახაშვილი. ყარსის გალერეა, სტამბული, თურქეთი
ციფრული ისტორია. ღია საზოგადოების ინსტიტუტი - ბუდაპეშტი/ხელოვნებისა და კულტურის ქსელის პროგრამა. მხატვრები: დავით ალექსიძე, ნათელა გრიგალაშვილი, ოლეგ ტიმჩენკო, სოფია ჩერქეზიშვილი, ნიკო ცეცხლაძე ირინა აბჟანდაძე, ზურაბ ნაცვლიშვილი, თეა თელია, გელა კინწურაშვილი, თამარ მელიქიშვილი, მურთაზ შველიძე, მაკა ბატიაშვილი, კახა ბურდული, ირინა კურმაევა, გურამ წიბახაშვილი. გახმოვანება: ნიკა მაჩაიძე. ციფრული ანიმაცია: გიორგი შოთაძე (პოსტერი, ციფრული ანიმაცია, საუნდტრეკი). აკადემიის გალერეა. თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია. საქართველო
ირინა აბჟანდაძე. ”Tests for the Feature film – uninvited story”. 12 წთ. (UNDP პროგრამა - გენდერი და პოლიტიკა სამხრეთ კავკასიაში). ხუთი წლის წინ ფილმის ავტორმა წაიკითხა მე-13 საუკუნის იაპონელი მწერალი ქალის ნიჯიოს “უბრალო ამბავი.” დღევანდელი გაგებით ეს დღიურია. თუმცა ნარატივი ქრონოლოგიურია, მაგრამ ცხადია, რომ ნამუშევარი მწერლის სიცოცხლის ბოლოსაა შექმნილი და მისი გამოცდილების გახსენებაა. მან გადაწყვიტა შეექმნა ფოტო და ილუსტრიებული ნამუშევარი სახელად “მხატვრული ფილმის გემო – უბრალო ისტორია.”ამ ვიდეოთი ნიჯიო თანამედროვე ევროპელი ქალია ტიპიური გარეგნობით. სინამდვილეში, ეს ნიჯოის გარდაქმნილი სახეა, რომელიც ყველა ქალში არსებობს და სახეს იღებს მხატვრული ფილმისა, რომელიც ნებისმიერი ქალის ცხოვრებაზე შეიძლება აიგოს. თუ ჩვენ დავამსხვრევთ სტერეოტიპს, რომ ქალი...თუ ჩვენ დავანგრევთ ჩვენს მიერვე შექმნილ ნებისმიერ სტერეოტიპს, ჩვენ მივიღებთ ქალურ სამყაროს მისი მრავალფეროვნებითა და სრულყოფილებით.
ერთი წუთიც საკმარისია მთელი ცხოვრების სანახავად”. UNDP-ის პროგრამა – გენდერი და პოლიტიკა სამხრეთ კავკასიაში. მაკა ბატიაშვილი, თეა თელია, სოფია ჩერქეზიშვილი, ირინა აბჟანდაძე (ფოტო, ვიდეო, ფერწერა). გალერეა TMS. თბილისი, საქართველო
"Georgia to Georgia". ანტლანტაში ჩატარებული ფოტოგრაფიული ღონისძიებების სპონსორი იყო შჰოწცასე, Thompsons frame & Gallery and Blick Art Materials. თბილისში ფოტოგრაფიული ღონისძიებების სპონსორი იყო გალერეა N და CAC. (“საქართველო ჯორჯიისკენ” შემომაბრუნებელი წერტილი იყო ატლანტელი, ჯორჯიელი და თბილისელი ქალი მხატვრების გაცვლითი პროგრამის სახით.) თანამედროვე ქართველი მხავტრების ნამუშევრების ატლანტელი ხელოვანების ჯგუფის შეჯერებით “ქალები ფოკუსში” წევრებმა წარმოადგინეს ექსპერიმეტული გამოფენა, რომელმაც ასახა მსგავსება და განსხვავება მსოფლიოს ორი მსგავსი სახელის მქონე ადგილების - ჯორჯიის შტატისა და საქართველოს - სამყაროებისა. პარალელურად გაიხსნა როზველის გამოფენა The Brezler Gallery-ში, ჯორჯიის შტატში, აშშ და N გალერეაში, თბილისი, საქართველო
GA to GA. სპრუილ გალერეა. “სახეები საქართველოდან” წარმოგიდგენთ პრეზენტაციას ქართველი ქალი ფოტოგრაფების მიერ. ეს გამოფენაც ატლანტელი “ქალები ფოკუსში”-ს ფარგლებში ჩატარდა. მხატვრების მიერ ინიცირებული ორგანიზაცია ატლანტელი ფოტოგრაფი ქალები და ქართული UNION Contemporary Art Club. ნათელა გრიგალაშვილი, ირინა აბჟანდაძე, ირინა კურმაევა, ლიზა ოსეფაშვილი, სოფია ჩერქეზიშვილი. გალერეა კომპოზიცია. ფოტოების ასლები, რომლებიც არჩეულ იყვნენ ფორმატისთვის “საქართველო ჯორჯიისკენ” რომლებიც არჩეულ იქნა ლევეტ ბეგველის მიერ Atlanta Journal Constitution-დან და N Gallery-დან, რომელიც თბილისშია www.compositiongallery.com/current.htm კორინ ადამსი; სუზან ბარმონი; ჯენა ბლეკშეარი; მარსია ბლეიქი; ჯეინ კონბოი; ბობი დაიმონდი; ჯენი ელბაუმ გრეჩენ ფულცი; რუთ გოგელი; ჯოან გრინი; ლაურა გრიფინი; ქრისტინა ჰელმსი; ჯან კაპური; დანა ს.კემპი; ჯუდი კუნიანსკი; ჯენი ლევინი; ელენ მაკრენი; სინდი შეფილდ მაიკლსი; მარია მიქსონი; ქეთი ნორტონი; გითელ პრაისე; ლესლი პრაისე; ლინდა რათკე; სინდი შევბერტი; ტერეზა მ. სიმსი; ვირჯინია ტვინამ სმიტი; შაილა სმითი; რობერტა უილიასმონი. (www.nominenfocus.us).
2005
ერნა დოლმაზოვა. “გარდაქმნილი ფორმები.” 2005. 80X60 სმ. (Mama Cash for women). ჩვეულებრივი სივრცე ფოტოსა და ობიექტს შორის სერიაში “გარდაქმნილი ფორმები” დამყარებულია ლოგიკურ კავშირებზე იმ ობიექტებს შორის, რომლებიც ქმნიან ნამუშევარს, რომლებიც ისტორიკოსებიდან გამომდინარეობს, იწყება ბებია ხელოვანით და მთავრდება შვილიშვილი ხელოვანით. ძველი კავშირების ნგრევით მან ახალი კავშირები შექმნა. ესაა ლოგიკა, ფანტაზიებისა და ოცნებების ლოგიკა, რომელიც შემთხვევითი ფოკუსირების საშუალებით აჩვენებს საყვარელ ნივთებსა და სახეებს (ბებიას საბანაო კოსტუმი, ძველი ღილები და ძველი თეთრეული). შედეგად, წინა პლანზე გადის მისი გენაელოგია – მემკვიდრეობა ქაოსს ერწყმის. ხელოვანი ნივთების წინა პლანზე გაჩერებით ის თავს არიდებს კვანძის გახსნას.
ქალური ფანტაზიები (Mama Cash for women / ნიდერლანდები). სოფია ჩერქეზიშვილი, თეა თელია, ირინა აბჟანდაძე, ირინა კურმაევა, მაკა ბათიაშვილი, ერნა დოლმაზოვა (ვიდეო, ფოტო, ფოტო-ვიდეო ინსტალაცია, ობიექტი, ტექსტი). N გალერეა. შავთელის 17ა, 0105, თბილისი, საქართველო. სოფია ჩერქეზიშვილი. “ერთი წუთი კრიმინალის გარეშე”. DV, 02 წუთი და 31 წმ.
(Mama Cash for women). ვიდეო შექმნილია დოკუმენტური მასალის ბაზაზე, რომელიც გადაღებულ იქნა ქალთა კოლონიაში. ვიდეო არტის და ესთეტიკის ნაზავი და რეპორტაჟული ჟანრი გამდიდრებულია ციხეში მყოფი ქალების ნამდვილი ისტორიებით და ავტორის ნაფიქრალის ნარატივით. საათის წიკწიკი დროის მუდმივ მდინარებას უსვამს ხაზს. და ქალ პატიმრებს დროის მცირე მონაკვეთში მაინც აქვთ საშუალება მხატვრულ გარემოში მოხვდნენ დანაშაულის გრძნობის გარეშე. ავტორი ბოლო კატეგორიულ განაცხადს აკეთებს – ყველა ამ ქალმა დანაშაული ჩაიდინა, მაგრამ არც ერთი არაა დამნაშავე – ფემინისტური ენერგია, როგორც გარდაქმნის გამოხატვის საშუალება და კულტურული გამძლეობა. თეა თელია. “მას მოსწონს”. DV, 02 წუთი და 22 წამი (Mama Cash for women). ნაჩვენებია ქალის ოდნავ გადაჭარბებული კეკლუცობა, ბოლო ფერადი და ესთეტიკური ირონიული კადრით, როცა ქალი კაცის ქამრის სამშვენისი ხდება საბოლოოდ. აქ ნაჩვენებია ირონია ქალის სხეულის მიმართ კულტის არსებობასთან დაკვშირებით, რომ ფიგურა უნდა “დაფასდეს”, ადგილი აქვს იდეოლოგიურ-ფერად პროვოკაციას და შემდეგ ადგლის იკავებს ვიდეოს გამოსახულება. ესაა იდენტობის ძებნის ვიზუალური ვარაუდები. მაკა ბატიაშვილი. “სამი წუთი პირბადით” 2005. DV, 03 წუთი. (Mama Cash for women). ქალის თვალით პირბადიდან სამი წუთით დანახული რეალობა, როცა რუტინა ქალური ფანტაზიაა და სიზმრებზე გამრავლებული – ცხოვრების გამოხატვის საშუალება. როცა ის ტელევიზორს უყურებს, ქუჩაში მოძრაობს, ვიტრინებს უყურებს, ყვავილებს ყნოსავს ან სხვა ქალს დაჟინებით უყურებს მგრძნობიარე მუსიკის რიტმებით აღსავსე და ბუნებრივი ხმები მნახველს ვიზუალური და ხმის საშუალებით ასვენებს.
მაკა ბატიაშვილი. “ახალი კოლექცია”. DV, 01 წუთი და 17 წამი. (Mama Cash for women). მეძავი და უსახლკარო მაწანწალა მაღაზია ბატას წინ წვანან. ეს მსახიობი ქალის ირონიული სკეჩია. სოფია ჩერქეზიშვილი. “ყველაზე ლამაზი კაბა”. 2005. DV, 01 წუთი და 17 წამი (Mama Cash for women). ვიდეო ეხება ქალის ისტორიას, რომელიც თავის კაბაზე ჰყვება. ის ცასა და დედამიწას შორის ჰკიდია. მას თეთრი კაბა აცვია, რომელიც მისი ფარია გარემოსაგან დასაცავად. თეთრი კაბა ისტორიაა, რომელიც ერთადერთი და განუმეორებელია ყველასათვის. ეს თეთრი კაბა მის ბებიას ეცვა, შემდეგ მის დედას და ალბათ მისი გოგოც ჩაიცმევს, თუ ექნება. 2004
კოტე სულაბერიძე (USAID IRIS). რევოლუცია. ორმეტრიანი ხის კონსტრუქციის ესთეტიკური ტრანსფორმაცია ბრინჯაოს სტრუქტურად ოქროსფერში არის კოტე სულაბერიძის გამიზნული მცდელობა მონუმენტაციის მიბაძვისა. ყოველდღიური ცხოვრების დინებაში, მომავლის ზღურბლზე მდგარმა, მან აღმართა წარსულის კონცეპტუალური მონუმენტი. მისი წამზომი რეალობის ფარგლებში განგრძობითია. ხელოვანი, რომელიც ინტენსიურადაა ჩაბმული რევოლუციურ საკითხებში, ქმნის ობიექტს, მემორიალური დაფა ისტორიული ორბიტით, შინაგანი რითმითა და მოძრაობით – ნატურალიზმიდან სიმბოლიზმამდე, რომანტიზმიდან მისტიკამდე და პირიქით. ხელოვანის ბარიკადები ერთ დღეში არ შენდება. პროცესის მთელ დინამიკას ვერ გამოხატავს ვერც გრაფიკული სკეჩები და ვერც ფოტოები. “რევოლუცია” მოხდა ბოლო პერიოდის რევოლუციურ შთაბეჭდელებებზე დაყრდნობით. ის დროსა და სიშორეს მოითხოვდა. ამ დროს, ხელოვნების სისტემა ცხოვრების რეალურ და ისტორიულ მყარ ნიადაგზე დგას, რომლის შიდა ბრუნვაში ვითარდება ფუნდამენტური ინერცია. ჩვეულებრივი ეროვნული მახასაითებლები – განსაკუთრებით ისტორიის ბოლო მოვლენების – ძალიან ინტენსიურადაა გადმოცემული. მწერალი წარსული ათწლეულის სიმბოლიზმს გვთავაზობს. ის ეროვნული ებლემებით არის დაინტერსებული, რომელიც ხსენებული სიმბოლოების კვლევას და მათ ფერად კონცეფციას ეხება და ასევე წარმოადგენს ახლანდელი რევოლუციის თემას. ხელოვანი წარმოადგენს ფერების დიაპაზონს, რომელიც ძველი ქართული დროშის ძველ ფერს უკავშირდება. მნახველის ხედვით ფოტოების გამოცნობა რევოლუციის საოცარი სიმბოლური ინკარნაციითაა ნაკარნახევი. ვარდის ინტერპრეტაცია მხატვრობაში ატარებს სპეციფიკურ ორაზროვნებას და ამავე დროს შეიცავს ორ თავისებურებას – ილუსტარცია და რეალობა. ორნამენტული ვაზი ხუთვარსკვლავიანი დროშით არის სიმბოლიზაცია მომავალთან გაიგივებისა და თან ეტევა საგამოფენო დარბაზის ციცქნა სივრცეებში. წინასწარ მომზადებული დიდი რაოდენობით სკეჩებისა და გათვლების მიუხედავად, ობიექტი არ ჩანს გარე ეფექტით. ერთის მხრივ, ერთნაირი ქსოვილის მსგავსი კომბინაცია – ხე, ხავერდი, ფაიფური; მეორეს მხრივ – აქტიური, შეიძლება ითქვას “ბაროკოული” ფერადოვნება – ალისფერი, ოქროსფერი პლასტიკის გამომსახველობა ისევ ნეიტრალიზაციას ემსახურება და კონცენტრირებულია შინაგან დინამიკასა და ცნობიერებაზე. ხელოვანმა ეს დღეები საკუთარ ხელში აიყვანა. ის დასკვნებს აკეთებს არა ათწლეულების ცვლილებების გამო, არამედ საქართველოს სხვადასხვა სოციალურ-პოლიტიკურ ეპოქის ასახვისათვის, რაც ხელოვნებისთვის ფუნდამეტურად განსხვავებულ ატმოსფეროს ქმნის სამუშაოდ – ალექსანდრა გაბუნია.
ხელოვანები საზღვრების გარეშე ვიდეოთი (OSGF). ქიზ ქალაზი, “არტ-გალერეა”, გულეს ქუჩა, 6, ბაქო, აზერბაიჯანი.
ხელოვანები საზღვრების გარეშე ვიდეოთი (OSGF). ძველი გალერეა. თბილისი, საქართველო. საზოგადოებრივი ინფორმაციის ყუთი (USAID IRIS). დავით ალექსიძე, ზურაბ ნაცვლიშვილი, ირა კურმაევა, სოფია ჩერქეზიშვილი, გურამ წიბახაშვილი, კოტე სულაბერიძე. თბილისის სამხატვრო აკადემია. საქართველო. უფუნქციო ქვეყანა. ნათელა გრიგალაშვილი, (USAID IRIS). გალერეა “კოპალა”. თბილისი, საქართველო. გელა კინწურაშვილი IN/OUT – შინ და გარეთ. თამარ მელიქიშვილი “დანაშაულის იმიტირება” – სპექტაკლის ვიდეო ვერსია. ოპერატორი – გიორგი ბერიძე. სპექტაკლის ადგილი: ლისის ტბა, რიცხვი: 23.10.2004, დრო: 12:00 – 17:25. სპექტაკლმა მაყურებლების გარეშე ჩაიარა. ადგილობრივი მწყემსი მას შემთხვევით დაესწრო. კონსტრუქცია სპექტაკლის გარეშე მოხდა. ბოლოს – სალესმა კუბიკმა – არ გადააჭარბა მოსალოდნელ გარემოს დასაცავ სტანდარტებს. სოფია ჩერქეზიშვილი “დამიცავი”. ოპერატორი გოგლიკა ხაინდრავა. ვიდეო არტ ფოტოებში ექვსი ქალი ერთმანეთს ცვლის (1 წუთი). ტალღებისა და ზღვის თოლიების მისტიკური ხმა ფონად ადევს ვიდეოს. მოხუცი ქალების სახეების ფონზე მსახიობის ხმა გარე სამყაროს მიმართავს – დამიფარე. ერთი შეხედვით ბანალური და ტკბილი ხმა ექსტრემალურად ემოციურ ფრაზეოლოგიაში გადადის – მოხუცი ქალის თვალები სვამენ ერთ კითხვას: ვინ დამიცავს მე? ეს არის დაუცველი ადამიანის ხმა. თეა თელიას იდეა - ადამიანის მცდელობა გათავისუფლდეს სიმბოლურად ჩაკეტილი სამყაროდან. აქცია – “ადამიანის უფლებები თელავის ქუჩებში”. 12 საათზე პროექტის კურატორებმაი, ხელოვანებმა და ფოტოგრაფებმა თელავის ქუჩებში დაარიგეს ბარათები, სადაც გამოსახული იყო ადამიანის უფლებების დაცვის მცდელობა, რომელიც შექმნეს ქართველმა ხელოვანებმა. ოლეგ ტიმჩენკოს ვიდეო არტი (3 წუთი.) – “ადამიანს აქვს თავისუფლების უფლება”. ოპერატორი გიორგი ლიფონავა. თავისუფლების ჭეშმარიტება საკუთარ თავში უნდა ვეძიოთ და ის ახლოს მდგომ ადამიანს უნდა გავუნაწილოთ, რომელიც ლამაზ სამყაროსი ცხოვრობს. მხოლოდ ერთი სიმართლე არსებობს – “ადამიანს უფლება აქვს თავისუფალი იყოს”. მამუკა ჯაფარიძე “პური და კარაქი” (1.70 წუთი) კონცეპტუალურად წმინდა სოციალური ვიდეოა. ეს ეხება იმას, რომ ყველა მომუშავე ადამიანი იმსახურებს პურსა და კარაქს. ის მთავრდება ბოლო მანიფესტით “გამოიმუშავე პურის ფული”, ქართულში სხვადასხვა სიტყვათკომბინაციას იწვევს და ასე ითარგმნება “მინდა ჩემი პურის ფული თვითონ გამოვიმუშავო”. 2004-2003
ნიკო ლომაშვილი “დეფუნდამენტალიზმი” (1 წუთი) (სატელევიზიო ვერსია).
2004_2000
თეა თელია. წითელი მაგია (OSGF). წითელი სისხლისფერია, წითელი განგაშის ფერია, სიგნალის ფერია, მაგალითად, აფეთქებითი ოპერაციების დროს. თევზის ფხა, მთვარე და მზე ამოსვლასა და ჩასვლის დროს წითელია. ცეცხლი, რკინა ცეცხლზე წითელია, ზოგჯერ, დახუჭული ქუთუთოების ქვეშ დედამიწა და დღე წითელია, ტუჩები წითელია, მწვანე და ნაცრისფერი ლანდშაფტების საფარიც მეწამულია, ჭრილობები, ყაყაჩოები, სირცხვილი და სიბრაზე წითელია, ბევრი რამაა წითელი – ხავერდი თეატრში, ვარდი, რომის პაპი, შალები და შილინგი, იქნებ ეშმაკიც წითელია და წითელი მწვანისა და წითლისაგან აღმოცენდება, დიახ, წითელი ყველა ფერის ფერია – განტენბეინისთვის. მაქს ფრიში.
კოტე სულაბერიძე ომს თამაშობს (1 წუთი) (სატელევიზიო ვერსია). 2003
მსხვერპლი (USAID IRIS). ირინა აბჟანდაძე, ძველი გალერეა, თბილისი, საქართველო.
გურამ წიბახაშვილი (ღია საზოგადოება საქართველო _ ბუდაპეშტი). “შენც სცადე!” კოტე სულაბერიძე გუდაუთის სამხედრო განყოფილებაში იყო, აფხაზეთის ომი რომ დაიწყო. ის გახდა მოწმე, თუ როგორ იბრძოდნენ რუსული ჯარების აფხაზი სეპარატისტების მხარდასაჭერად. მწარე მოგოგნებები გახდა ხელოვანის ნიმუშისა “აფხაზეთი ჩვენია!” მან წითლად წააწერა რუსი ოფიცრების ფიქტიური სახელები არქივის ფოტოებს. 2002
ნამდვილი სიზმრები (OSGF). ილიკო ზაუტაშვილი, ანს რიაბოშენკო, ოლეგ ტიმჩენკო, ირა კურმაევა, ბესო შონაჰარდი, ლიზა ოსეფაშვილი-ნემცოვა, ბასე ჯაფაროვა, ირაკლი ვარვარიძე, იური შრინნიკოვ-დამბროვსკი, ერნა დოლმაზოვა, ნათია სტავრიდი, სოფია ჩერქეზიშვილი, ნინა ქეშელავა-ბერდიშევა, ნანა გერასიმოვა, ალექს ბერდიშეფი, რეჯინა ტერნერსესიანი, ზურაბ ნაცვლიშვილი. თბილისის სახელმწიფო მუზეუმი ქარვასლა. საქართველო.
სოფია ჩერქეზიშვილი “დაუმთავრებელი ბიოგრაფია”- ვიდეო ინსტალაცია; 1999
აქცია “ნომერ 999” 5.30 წუთზე ხელოვანი რეჟისორთან, ოპერატორთან, ორ კურატორთან და სხვა ხალხთან ერთად ორი მანქანით წავიდა დიდუბის მიმართულებით. პიკის საათის გამო ეს ორი მანქანა დანიშნულების ადგილას დროზე ვერ მივიდა ერთდროულად. (წერეთლის გამზირი, არჩევნების პირველი აბრა აქ იყო გაკრული). ხელოვანების მოსვლამდე, ოპერატორი შეუდგა თავისი საქმის კეთებას და დიდი ენთუაზიაზმით ეკითხებიდა გამვლელებს, თუ რა იცოდნენ მათ ვინმე დეპუტატ “კოკო ვარვარიძის” შესახებ. გამოკითხულებს შორის მხოლოდ ერთმა იცოდა ამის შესახებ და შესაძლოა ის მისცემდა ხმას. (ეს ყველაფერი გადაღებულია). ამის მომსწრემ ხელოვანმა დაიწყო ყალბი პოსტერების გაკვრა ქუჩის ნიშნებსა და კედლებზე. (პოსტერებზე ასეთი წარწერაა: - ‘ხმა მომეცით". კოკო ვარვარიძე, ნომერი 999).

მხატვართა წრე
დავით ალექსიძე, მურთაზ შველიძე, გია ბუღაძე, გურამ წიბახაშვილი, ირინა აბჟანდაძე, სოფია ჩერქეზიშვილი, ირინა კურმაევა, ირაკლი ვარვარიძე, ანა რიაბოშენკო, ალექსანდრე ვარვარიძე, ზურაბ ნაცვლიშვილი, ერნა დოლმაზოვა, კახა ბურდული, გელა კინწურაშვილი, ნიკო ლომაშვილი, ოლეგ ტიმჩენკო, კოტე სულაბერიძე, ლია შველიძე, მამუკა ჯაფარიძე, მამუკა ცეცხლაძე, ნათელა გრიგალაშვილი, იური ბერიშვილი, თეა თელია, ილია ზაუტაშცილი, თამარ მელიქიშვილი, ნიკო ცეცხლაძე, ანზორ მიქაძე, ზულეიკა ბაჟბეუქ-მელიქოვა, თემო ჯაფარიძე, კოკა რამიშვილი, ლიზა ოსეფაიშვილი, ალექს ბერდიშევი, გიორგი შოთაძე, მიხეილ გოგრიჭიანი, მაკა ბატიაშვილი, ნინო სეხნიაშვილი, რეგინა ტერ-ნერსესიანი, ნინო მგალობლიშვილი, ბესო შონჰარდტი, გია ჯაველიძე.

საკონტაქტო ინფორმაცია
ნინო გუჯაბიძე / +995 77 47 05 40 / nino@actualart.ge
ალექსანდრა გაბუნია / +995 99 27 23 53 / alexandra@actualart.ge
www.actualart.ge





Search